Welkom. Maak kennis met het werk van dansende filosoof Ericka Voortman (oktober 1964). Haar grootste drijfveer: het kleine, intieme, zachte, onbevreesde, poëtische tussen mensen zichtbaar maken. Soms in (abstracte) beelden, dan weer in taal en vaak in beweging geeft zij vorm aan de idee dat je de communicatie hoogwaardig kunt maken door de kwaliteit van gedachte, woord en gebaar te trainen. Kernvraag daarbij: wat beweegt de [fysieke en mentale] mens. “Ik verbaas, erger, verwonder, verscheur mijzelf daarbij, maar kom steeds weer terug.” Om met de dichter Hendrik Marsman (1899-1940) te spreken: [Phoenix]“Vlam in mij, laai weer op; hart in mij, heb geduld, verdubbel het vertrouwen-vogel in mij, laat zich opnieuw ontvouwen de vleugelen, de nu nog moede en grauwe; o, wiek nu op uit de verbrande takken en laat den moed en uw vaart niet zakken; het nest is goed, maar het heelal is ruimer“. Auf Deutsch